من و نامردی
امروز با خودم عهد بستم که دیگه عشقه هیچ پسری را باور نکنم
میخوام مثل خودشون باشم
یه نامرد
یه نامرد مثل پرهام
باید کاری کنم که حاله پرهامو بگیرم
و این اولین قدمه
مدتی گذشته در صورتی که پرهام بهم نارو زده و هنوزم داره ادامه میده
و منم اینا میدونم
خیلی داغونم
انگار افسرده شدم
وقتی می بینمش انگار هنوزم همون عاشقم
قلبم درد میکنه
ولی شاید یه وابستگی وجود داره که هیچ کدوم نمیتونیم از اون یکی دل بکنیم
دارم عذاب میکشم ولی اگه ترکش کنم داغونتر از این که هستم میشم
شاید اینطوری لااقل جویای حالش هستم
....
تابستون به سختی گذشت
و موقع ثبت نام ترم جدید اومده
بعد از ثبت نام من و دوستم ندا باهم داریم به سمت اصفهان برمیگردیم
اینجا بود که داستان جدیدی پیش اومد
آشنایی من و احمد
احمد دانشجو دانشگاه فنی بود و من دانشگاه آزادی بودم
توی اون موقعیت سخت شاید تنها وجود احمد بود که
حال روحیه منو میتونست عوض کنه
اون روز توی اتوبوس احمد روی صندلی جلوی ما نشسته بود
توجه احمد به خودمو احساس میکردم
هوا خیلی گرم بود
ندا دوستم که همیشه عادت داره توی اتوبوس بلوتوث بازی کنه
گفت بیا خودمونا مشغول کنیم بلکه گرما را کمتر حس کنیم
احمد خیلی باهوش بود
سریع اسم بلوتوث منو شناسایی کرد
واسم یه یادداشت فرستاد که : اسمت چیه؟
راستش خندم گرفت واسه اینکه یاد روزای اول با پرهام افتادم
نمیخواستم جوابشو بدم ولی ندا دوستم گوشیا گرفت تا بجای من جواب بده
بعدشم گفت تو مگه نمیخوای سرپرهام عوضی تلافی کنی
تازشم نگران اون خائن نباش
نمیخواد بهش وفادار باشی ، مثل اینکه فراموش کردی،بی غیرت
یه لحظه یاد نامردیه پرهام افتادم
خیلی لجم گرفت
گفتم ندا جوابشو بده
بهش بگو کجا نشسته میخوام بدونم کیه؟
که اونم در قبال سوالم جواب داد سرتا رو به سمت چپ کن میشناسیم
وقتی نگاه کردم دیدم احمد
احمد پسره خوش تیپ و بانمکی بود
سبزه روی قد بلند یه جورایی شبیه بازیگری بود که دوست داشتم
گفتم چقدر شبیه عمار تفتی هستی
خلاصه ندا جون از طرف بنده شماره ردو بدل کرده بود
البته اون موقع هدف ندا تلافی کردن واسه پرهام بود
و اینکه واسه حال بدی که من داشتم میگفت
سرتا به دیگران و چیزای دیگه گرم کن تا بتونی از فکر اون نامرد بیای بیرون
شب وقتی اومدم خونه احمد زنگ زد
تا اون موقع اولین شماره یه پسره دیگه جز پرهامو جواب میدادم